maandag 23 oktober 2017

Andijvie uit eigen tuin en recept mosterdroomsoep

Gisteren heb ik lekker en voordelig gekookt.
Stamppot andijvie met slagersrookworst en mosterdsoep vooraf. En natuurlijk n toetje.

De andijvie had ik uit eigen tuin. Was al wel wat doorgeschoten, maar prima te eten. Ik had nog gauw even gegoogled of dit kon. Ik las dat het wat bitterder zou kunnen worden, maar nu ik het rauw in stamppost verwerk zal t wel meevallen.
Ik snap er niks van, de andijvie schiet al door, nog voor het een grote krop is. Dus nu had ik andijviebladeren aan een steeltje in plaats van in een krop. Scheelde wel een boel zand minder aan het blad!
Eerst heb ik de grootste bladeren er van af geknipt. Toen bleek ik nog niet helemaal genoeg te hebben dus toen heb ik de kleinere blaadjes er met de hand van af geritst. Alles bij elkaar genoeg voor een maaltje stamppost andijvie. Onbespoten en toch zonder beestjes.

Ik werd toch wel een beetje benauwd of het echt wel genoeg zou zijn. Ik wil niet dat we elkaar aankijken aan tafel om het laatste beetje. Liever ook weer niet teveel over natuurlijk. Stamppot andijvie kun je later nog wel weer opbakken, maar niet invriezen. Vaak als er een eenpersoonsportie van het een of ander over is, wordt deze ingevroren en gaat dit donderdags mee naar mijn pa. Of het moet net op woensdag gemaakt zijn, dan neem ik het vers - van gisteren - mee. Misschien krijgt pa hier straks wel concurrentie in, wil zoon ook n portie mee naar Rotterdam. ;-) Ook schoonmoeder is sinds kort alleen.
Dat wordt dus af en toe gewoon bewust wat extra koken..

Ik heb wat extra mosterdroomsoep gemaakt als voorafje.
Dit is zó makkelijk en voordelig, dat het haast beschamend is dat de fabrikanten de volle prijs voor een zakje of pakje of blikje rekenen. Maar je, je moet wel even weten hoe je het maakt.
Daarom hier het recept;

Mosterdroomsoep.
50 gram boter
60 gram bloem
1 liter warme bouillon 
2 - 3 eetlepels grove (Groningse) mosterd
125 ml ongeklopte slagroom
   
Smelt 50 gram boter in een pan. Doe hier 60 gram bloem bij in. Stevig roeren met n houten lepel.  Het wordt 1 grote klontenbrij, maar dat klopt. dit moet je even rustig laten garen. Enkele minuten. De klonten worden dan droger.
Daarna voeg je 1 liter warme bouillon toe. Of heet water met 1- 2 bouillontabletten. Dit weer aan de kook brengen. Wat je net gedaan hebt is het maken van een roux. Een goede basis voor heel wat soepen en sauzen.
Voeg 2 - 3 eetlepels grove (Groningse) mosterd toe. 
Maak verder op smaak met n uitgebakken uitje, spekjes, fijne preireepjes, of reepjes zalm, reepjes ham, of wat je er zelf lekker in vindt. Het kan er in, het moet niet. 
Daarna nog 125 ml ongeklopte slagroom toevoegen. Na het toevoegen van slagroom de soep niet meer laten koken.

Eet smakelijk! 
Zo makkelijk kan het soms zijn. 



 

vrijdag 20 oktober 2017

Ontmoeting met een egeltje

Afgelopen dinsdag hadden we een verjaardag. Na afloop fietsten we naar huis.  Liep er vlak bij de brievenbus dicht bij huis, een egeltje op de weg! 
Dat is natuurlijk nóg mooier dan een hele egelverzameling in huis. 
Die egel die ik dinsdag zag heb ik natuurlijk op de foto gezet. In de avond zijn de egels het meest actief. De rest van de dag slapen ze.


Egeltjes zijn zich aan het voorbereiden op de winterslaap. Ze zijn op zoek naar een plekje om er de hele winter te kunnen slapen.
Het gaat niet zo goed met de egeltjes in Nederland. 
  
We kunnen de egels wel een beetje helpen;
 *Je kunt egels bijvoeren. Geef kattenvlees uit blik, kattenbrokken, meelwormen, gekookt ei en fruit. Geef water te drinken, nooit melk.
Als er in oktober al nachtvorst is, zullen veel eerstejaarsegels moeite hebben om voldoende vetreserves op te bouwen voor de winterslaap. Vooral voor hen is het erg aan te bevelen om ze bij te voeren. Zet het eten onder een omgekeerd kistje met een klein gat er in, zodat de katten er niet bij kunnen.
Egels die worden bijgevoerd gaan wel later in winterslaap. Dat is geen bezwaar voor egels.
*Veeg je gewoon al je blad in de hoek onder de struiken. Hierin kan de egel zelf een nest bouwen. Er zijn ook houten of rieten egelslaaphuisjes te maken en te koop. Ik weet niet in hoeverre egels hier echt in gaan overwinteren. 
Wie heeft wel eens egels in zo'n huisje gehad om te overwinteren? Ik heb al vaker overwogen ook zo'n mand in de voortuin te zetten, maar vraag me af of ze echt in zo'n huisje gaan overwinteren. Zeker met een bosje bij mij in de buurt. Aan de andere kant...Lopen er altijd honden los in dat bos. Die lopen niet in mijn voortuin.
*Verbrand nooit stapels takken die langere tijd liggen, zonder eerst te controleren of er egels onder zitten. 
* Gebruik egelvriendelijke slakkenbestrijders. Egels eten graag slakken, maar gaan dood als jij die slakken net gif hebt gegeven.


Welke egels hebben hulp nodig ?
-Een gewonde egel.
-Een egel die onrustig, vaak in rondjes blijft lopen, zowel overdag als 's nachts, omvalt of schudderig loopt.
-Een half verdronken egel.
-Een egel die suffig blijft zitten, ook als hij wordt aangeraakt.
-Een egel die gestrekt, met dichte ogen, blijft liggen. NB: al voelt hij koud aan, zolang hij slap is, behoeft hij niet dood te zijn.
-Een egel die in een net verstrikt is.
-Een egel die hoest of vieze ogen heeft.
-Een egel in een verstoord winternest, waarin hij niet meer kan blijven.
-Ook baby-egels hebben dringend hulp nodig als de moeder om de een of andere reden niet (meer) voor ze kan zorgen. Je moet er dan wel heel zeker van zijn dat de moeder ècht niet in de buurt is.

Bel voor hulp de egelopvang bij je in de buurt. Klik op de link om te kijken waar die bij  jou in de buurt zit.

Heb je nog aanvullende tips, dan hoor ik ze graag, dan zet ik ze er bij.



dinsdag 17 oktober 2017

Weekendje weg geweest.

We zijn n weekendje weg geweest. Heerlijk genoten!
Elk jaar proberen we rondom onze trouwdag er een paar dagen tussenuit te gaan. Nu we geen thuiswonende kinderen meer hebben die door de week voor de hond zorgden, zijn we dit jaar in het weekend gegaan. Zoon kwam het weekend naar huis. De hond is gewoon te oud om nog uit logeren te doen. Dat kunnen en willen we haar niet aandoen.
Ze is alleen op donderdagmiddag een tijdje alleen thuis geweest, toen wij al naar Friesland gingen en zoon nog niet thuis was.

Het waren maar 3 nachtjes weg. Maar toch voelt het als een hele week er op uit. We hebben vaker een paar daagjes weg geboekt. Ons bevalt dit heel goed, liever een paar keer een paar daagjes dan 1 x 3 weken.
We hebben vrienden die in t noorden wonen opgezocht, verschillende plaatsen en gehuchtjes gezien, mooi weer gehad....

Eerst waren we op zoek naar een huisje of mobilhome voor n weekend. Maar we ontdekten al snel dat een bepaalde hotelaanbieding goedkoper was dan welk huisje ook. Toen was de keus snel gemaakt. Toch weer naar een hotel.
En wat hadden we het goed in dat hotel! De kamer alleen al was groter dan n complete caravan. Echt ruim. En ook nog met een eigen ingang, samen delen met andere gasten. We hoefden er niet voor langs de receptie.

Ruim, en van alle gemakken voorzien; Wifi, waterkoker, koffiezetapparaat, douche én ligbad, ...
We hebben het er goed naar ons zin gehad. We hebben er 1x in het restaurant van het hotel gegeten. Maar de kok had zijn dag niet, vullen we maar zo in. Andere dagen gingen we toch maar ergens anders eten.

We zijn naar Venetië van het noorden geweest. Appingedam blijkt het Venetië van het noorden te zijn. (Naast Giethoorn) Dat is ook wel goed te zien.


Hier geen gondelbootjes, maar wel veel moois langs de grachtjes.









Appingedam, Delfzijl, getourd langs heel veel kleine gehuchtjes als Termunten, Termunterzijl, Vlagtwedde, Bellingwolde, Musselkanaal....



In Bourtange lijkt het een openluchtmuseum, maar is eigenlijk ook gewoon een dorp. Mensen wónen er!
Ik heb n tijd in de binnenstad van onze stad gewoond. Ook toen keken mensen letterlijk met hun neus tegen de ramen naar binnen. Hoe zal dat hier zijn? Het onderscheid tussen het Arnhemse of Enkhuizer openluchtmuseum en hier in Bourtange is dat daar figuranten worden ingezet.
Hier woont men gewoon en gaat men er (gewoon) naar de kerk. We hebben twee bewoners gesproken die er vrijwillig de kerk schoonmaakten. Bourtange was net wat te ver om er de volgende morgen een dienst mee te maken, anders hadden we dat misschien nog gedaan ook. Zulke aardige mensen.

We zijn lekker uit eten geweest. Onze trouwdag gevierd. Genoten van het mooie weer....
Op de dag van vertrek was er nog een vlooienmarkt in de achtergelegen hal achter het hotel. Daar heb ik nog een mooi Tiffany mozaiek gekocht. Precies passend bij de lampjes die ik ooit van mijn moeder heb gekregen. Die krijgt een mooi plaatsje voor het raam. Een mooi souvenir van dit weekendje.

En het mooie is dat we komende week allebei nog lekker vrij zijn en het mooie weer ook nog niet op. (De batterij van mijn laptop wel bijna.)

maandag 16 oktober 2017

Je gegevens kunnen (bij de Russen) online staan.

 Zonder dat wij het weten kunnen wij "wereldberoemd" zijn in Rusland en ver daarbuiten!
Dit is gek gezegd misschien, maar feit is wel dat onze privédocumenten toch ergens openbaar staan.
Er blijkt een lek te zijn geweest in een systeem en een wizzkid heeft er gebruik van gemaakt.
Lees er hier alles over;
https://www.rtlz.nl/tech/russische-whizzkid-wordt-rijk-door-jouw-documentjes

Zo lees ik dat mijn neef Tim op 16 feb. 2015 een spreekbeurt of werkstuk over de Aziatische tijger heeft gehouden, samen met Mark. Nou ja, niet de tijger als beest, maar het is een begrip uit de economie. Het gaat over de grote economie van een Aziatisch land.

Zo zie ik schoolfoto's van de 3 oudste kinderen van manlief die op de school de Wegwijzer hebben gezeten. Natuurlijk heb ik ze gelijk opgeslagen voor manlief. Hij heeft amper foto's van zijn kinderen toen ze klein waren, dus dit was een aangename verrassing voor hem om ze te zien.

Op mijn meisjesnaam heb ik niets kunnen vinden. Ook niet op de naam van mijn kinderen.
Dat wat ik heb teruggevonden is voor ons niet schadelijk of vervelend geweest. Gelukkig niet! Maar ik kan me voorstellen dat ook jij toch even wil kijken wat er van of over jou tussen staat.

Mocht jij zelf weten hoe bekend jij bent in Rusland, kijk dan via deze link;
Welke documenten staan er van mij tussen?
Wat ben jij tegengekomen? Toch niks schokkends hoop ik?


vrijdag 6 oktober 2017

Een pond welzijn scheelt een kilo zorg.

Een pond welzijn scheelt een kilo zorg! Deze slogan heb ik niet van mijzelf. Ik hoorde 'm van iemand anders.
Hij is wel helemaal waar. Dit zie ik elke dag.

Welzijn is ook wakker worden en gewassen worden op een wijze en tijdstip die bij hem of haar past. Hierdoor moet de verzorging eerst naar mevrouw op kamer 1 want zij is altijd vroeg wakker. Daarna gaat ze een etage hoger en wast mevrouw op kamer 16. Daarna terug naar kamer 2 en zo heen en weer. Lijkt niet efficiënt. Efficiënter lijkt het om op kamer 1 te beginnen, en vervolgens de hele gang afhandelen. Zo werd er vroeger ook gewerkt. Woonde je op kamer 2 en wil je blijven slapen tot half 10, dan heb je pech; elke morgen vroeg gewekt worden om gewassen te worden. Er even van uitgaande dat je dit niet zelf meer kunt.

Welzijn zit hem ook in het oog voor detail in de wijze waarop de boterham voor mevrouw gemaakt en neergezet wordt.
Welzijn gaat ook om de wijze waarop iemand naar een activiteit gebracht of opgehaald wordt. Wordt mevrouw uitgenodigd, misschien iets dwingender; verleid om te komen? Of wordt ze afgeleverd en geparkeerd in de activiteitenruimte?

Welzijn begint dus niet pas om 10.00 uur als er een activiteit begint.

Is er wel een activiteit voor mevrouw?
Heeft de zorginstelling er voor gekozen om dagbesteding te behouden? Of is het wegbezuinigd? Is het betaalbaar voor mevrouw? Is het een activiteit waar mevrouw plezier, zingeving aan beleeft? Is het op maat voor mevrouw?

Dagbesteding...Wij werkende mensen hebben altijd tijd tekort. Te druk. Maar stel je eens voor.... Ben je keurig naar wens gewassen en aangekleed, wordt je op je kamer voor het raam gezet om naar de vogeltjes te kijken.... op 6 hoog. s Middags wordt je warm eten gebracht en s'avonds weer naar bed. Met wat geluk krijg je de afstandsbediening van de tv binnen handbereik aangereikt. Je kunt niet opstaan, gekluisterd aan je rolstoel.
Binnen een uur ga je zitten wiebelen en schuiven en beginnen de eerste pijntjes op te komen; je linkerschoen knelt, je stoelkussen zit dubbel en de vitrage hangt scheef.....
Hoe ga je je voelen? Wat ga je doen?
Bellen om een zuster?

Wat zou het dan prettig zijn als je wèl iets omhanden hebt waaraan jij voldoening beleeft.  De koffie drinken met anderen die dezelfde dingen leuk vinden om te doen en te bespreken. Sámen het middageten koken en opeten.
Iets waarin jij je helemaal kunt verliezen. Of voldoening vinden in het helpen van je buurvrouw, of de servetten vouwen voor het restaurant.

Zo ineens is de dag omgevlogen! Je hebt een prettige dag gehad, een dag van betekenis. Je was zélf van betekenis!

Om dit te bereiken ben ik activiteitenbegeleider geworden. (Nu heet dit medewerker welzijn en activering)
Door mijn werk kan het gebeuren dat er minder een negatief appèl gedaan wordt op de zorg; pijn wordt minder gevoeld, dus minder vraag om zorg.
Het bieden van die pond welzijn die wij kosten, scheelt een kilo aan zorgkosten!

En toch voelen wij ons minder erkend. (Vaak werken wij ook nog eens met meerdere bewoners tegelijk.)

Hoe beleef jij dit? 



maandag 2 oktober 2017

Ouderenzorg is ook ouderenwelzijn!


In de media wordt steeds meer geschreven over het veranderen en ombuigen van de ouderenzorg. Hugo Borst en Carin Gaemers zetten zich hiervoor helemaal in! Ze schrijven in kranten, praten mee in radio en tv programma's.
Wat kan ik daar dan nog aan toe voegen?

Kan ik met mijn stukjes iets toevoegen over de ouderenzorg? Regelmatig wilde ik over iets schrijven, maar heb ik het nagelaten...Toch wel wat huiverig om hiermee mijn werkgever of mijn direct leidinggevende in een kwaad daglicht te stellen. Ik was bang de verkeerde toon neer te zetten en ik verkeerd begrepen zou worden.
En toch...
Het gaat niet om mijn direct leidinggevende of mijn werkgever op zich. Het gaat over dingen die óveral spelen waar ouderen wonen.

Wij medewerkers lezen de slogans waarmee de instellingen reclame maken; Eigen regie voor u als bewoner...aansluiten op de beleving...aansluiten op uw levensgeschiedenis....
Maar de dagelijkse praktijk is zó weerbarstig.

Ik werk als medewerker welzijn en activering. Zeg maar de vroegere activiteitenbegeleiding. Die verandering in naam zegt al heel veel.
In de medische zorg worden nu hogere opleidingseisen gesteld; minimaal niveau 3. Ook in ons verzorgingshuis. De meeste helpenden, niveau 2 zijn naar huis gestuurd.
Ook vanuit welzijn hadden wij assistent activiteitenbegeleiders, niveau 2. Eveneens naar huis gestuurd. Ik mis hen nog!
In de zorg worden steeds hogere eisen gesteld en lijkt het steeds meer op een ziekenhuis, in plaats van een eigen woonomgeving. Zelfs de witte schortjes zijn terug van weggeweest. Hier op de afdelingen en gangen hangen meer ontsmettings-alcoholflessen dan in het naastgelegen ziekenhuis.

Zo kun je ook niet een VIG-er (Verzorgende) zo maar voor een groep zetten. Zij zou zich doodongelukkig voelen. Werken met één persoon is heel anders dan met een groep. In een groep wil je er alert op zijn dat iedere persoon zich binnen die groep gezien voelt, tot zijn recht komt. Er is interactie onderling. Interactie, reactie op elkaar. Positief, negatief. Verbaal; van "ha Beppie, kom er bij", tot "jij mag hier niet zitten". Soms heel subtiel of nog erger, onder tafel.
Daar moet je in opgeleid zijn om dit te signaleren en het te kunnen voorkomen of inperken.
Op het gebied van welzijn lijkt het echter wel de omgekeerde wereld. Als deze lijn zich doorzet zit de speciaal voor groeps- en welzijn opgeleide medewerker straks achter de computer in de bezemkast en staan vrijwilligers voor de groep.

Het gebeurt nu al dat vrijwilligers gaan bloemschikken met een groep deelnemers en wij elders administratie doen. Begrijp me goed, het gaat me er niet om dat ik vrijwilligerswerk of de vrijwilligers af wil kraken of afwijs! Nee, het moet een nauwe samenwerking zijn tussen de professional en de vrijwilliger.
Een vrijwilliger kan een deelnemer helpen met een bloemstukje maken, aandacht geven, koffie en thee serveren, maar een professional kan het proces zo sturen dat de deelnemer niet alleen met een bloemstukje naar huis gaat, maar ook met voldoening; het op peil houden van een stuk zelfwaardering.
Ook het welzijnswerk vereist bijzondere capaciteiten en competenties!
Laat deze niet verloren gaan in het saneren van welzijnswerk.

(Ik vind het spannend om dit te plaatsen. Ik wil hiermee pleiten voor meer aandacht en geld voor het welzijnswerk in de verzorgings en verpleeghuizen. Eén pond welzijn scheelt een kilo zorg!
Ik hoor graag jullie reacties. Deel het als je het hier mee eens bent. Mail me als je het ergens niet mee eens bent.)

donderdag 28 september 2017

Snelle en makkelijke kokosrotsjes!


Een paar dagen geleden gaf ik je een recept van zelfgemaakte mayonaise. Hiervoor gebruik je alleen het geel van het ei. Bleef ik met het wit zitten.
Ineens schoot t me te binnen dat ik op mijn werk onlangs snelle kokosrotsjes heb gemaakt. Heel makkelijk.

Ik had het eiwit staan van 2 eieren. Doe hier 100 gr. suiker en 100 gr. kokos bij. Dit mengseltje warm je zachtjes zo'n 3 minuutjes op in n steelpannetje. Let op dat het niet bruin wordt! Dan maak je met 2 lepels of met je handen (Plakboel, maar makkelijker en steviger als met 2 lepels) kleine bolletjes op het bakpapier. De koekjes worden niet veel groter. Hou zo'n 3 cm afstand onderling.  Bak ze 20 minuten in een voorverwarmde oven op 175 graden.
Heerlijk!